περιτραχήλιον

ον, Subst., τό
A. round the neck, Hsch. s.v. κλοιός ; κόσμος EM 477.31,al.
II. Subst. περιτραχήλιον, τό, neckpiece, gorget, IG 22.1492.54, Str. 3.4.17(pl.), Plu. Alex. 32,Arr. Epict. 3.14.12,POxy. 1273.7 (iii A. D.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← περιτραχηλίδιον Dictionary περιτράχηλος →
An open-access project