περιτείχισμα

ατος, τό
A. wall of circumvallation, blockading wall, Th. 3.25,5.2, X. HG 1.3.5.
2. surrounding wall of a precinct, SIG 818.5 (Ephesus, i A. D.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← περιτείχισις Dictionary περιτειχισμός →
An open-access project