περίσυνος

ον
A. adjacent, ὅρια PFlor. 383.77, 104 (iii A. D.), cf. PMasp. 128.15 (vi A. D.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← περισυνίσταμαι Dictionary περισυρίττω →
An open-access project