περιστατικός
ή, όν, Adv.
A.
of or in critical circumstances, τὰ π. πράγματα, = περιστάσεις, critical circumstances, Plu. 2.169c, cf. Heliod. in EN 103.17 ; π. ἐνοχλήσεις Alex.Aphr. in Top. 255.26.
2.
dependent on circumstances, καθήκοντα Stoic. 3.135 ; ἐνέργειαι Plot. 1.4.13 ; precarious, διαγωγὴ τοῦ βίου Max.Tyr. 36.4. Adv. -κῶς according to circumstances, ἐνεργεῖν Plot. 1.2.7.
3.
circumstantial, accidental, extraneous, κακά Hierocl. in CA 11p.439M.
4.
Rhet., concerned with the circumstances of a case, προοίμια Corn. Rh. p.354 H.; μόρια Men.Rh.p.366 S.; τὰ ὑποκείμενα τῷ διαλόγῳ π. Procl. in Prm. p.482 S.
5.
full of business, βίος Gal. 6.403 (cj.), 15.177.