περιαλγέω

A. to be greatly pained at a thing, τῇ συμφορᾷ Antipho Soph. 54; τῷ πάθει Th. 4.14; τῇ ἀτιμίᾳ Pl. Hipparch. 229d; ἐπὶ τούτοις Ael. VH 2.4, cf. Ph. 2.178; κατά τι Id. Fr. 57 H.: c. acc., Id. 2.436.