Πέργαμον
ή, όν, Adj., ἡ
A.
τὰ Πέργαμα S. Ph. 347, 1334, E. Tr. 556(lyr.), etc.; Πέργαμα Τροίας Stesich. 32; τἀπὶ Τροίᾳ Π. S. Ph. 353, 611:—also Περγαμία, ἡ, Pi. I. 6(5).31.
2.
generally, citadel, acropolis, A. Pr. 956, E. Ph. 1098, 1176.
II.
Pergamum in Mysia, X. HG 3.1.6, etc.:—also Πέργαμον, τό, Plb. 4.48.11: Adj. Περγαμηνός, ή, όν : Π.,ἡ, district of P., Str. 12.8.2; also, parchment, introduced there, Suid. (pl.): so in neut. pl., Ῥωμαῖοι τὰ μέμβρανα Περγαμηνὰ καλοῦσιν Lyd. Mens. 1.28.