περατής

οῦ, ὁ

περάω Α

A. = πορθμεύς, Suid. s. h. v., Procl. Par.Ptol. 250.
II. wanderer, emigrant, LXX Ge. 14.13: expl. of Ἑβραῖος, Ph. 1.439.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← περάτηθεν Dictionary περατικός →
An open-access project