περάσιμος

A. that may be crossed, passable, ἀὴρ ἀετῷ π. E. Fr. 1047; ποταμοί Arr. An. 5.9.4, cf. Scymn. 818, Str. 7.4.1; ᾗ μάλιστα π. ἦν [τὸ ῥεῦμα] Plu. Luc. 27; θαλάσσας . . π. μόχθον the labour of crossing the sea, Hymn.Is. 35.