περαντικός

ή, όν, τά
A. conclusive, Ar. Eq. 1378; π. λόγος, a kind of syllogism, Stoic. 2.77, cf. Gal. 18(1).219.
II. περαντικά,τά, dub. sens. in POxy. 2032.61 (vi A. D.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← περάντης Dictionary περάπτων →
An open-access project