περαίνω

A. ἐπείραινε Pi. I. 8(7).25 : fut. περανῶ Ar. Pl. 563, Pl. Lg. 672e; Ion. -ανέω, 3 sg.-εῖ, Hp. Hat.Puer. 15, Meliss. 5: aor. ἐπέρανα S. Aj. 22, Pl. Tht. 207c; Ion. aor. part. πειρήνας h.Merc. 48:—Med., pres., Th. 7.43 : fut. περανοῦμαι(δια-) Pl. Phlb. 53c : aor. ἐπερανάμην(δι-) E. Hel. 26, Pl. Lg. 900b:—Pass., fut. περανθήσομαι Gal. UP 4.12 (περασθήσομαι is corrupt in Crito ap.Stob. 3.3.63): aor. ἐπεράνθην X. HG 3.2.19, Pl. Grg. 501c, etc.: pf. 3 sg. πεπέρανται Id. R. 502e, Arist. Cael. 273a4 ; poet. πεπείρανται Od. 12.37, S. Tr. 581 ; imper. πεπεράνθω Pl. Lg. 736b ; inf. -άνθαι Id. Grg. 472b, Arist. Sens. 445b23, -άσθαι Id. Xen. 977b3 (s. v.l.) ; part. πεπερασμένος Zeno Eleat. 3, Pl. Prm. 145a, Arist. APo. 82b32, al.: (πέρας):—bring to an end, finish, accomplish, Hom. only in Pass. (v. infr.); π. ἄταν A. Ch. 830 (lyr.); πρᾶγος π. rem transigere, S. Aj. 22; πρᾶγμα καὶ χρησμοὺς θεοῦ E. Ion 1569 ; ἐλπίδα, δόκησιν, Id. Andr. 1062, Or. 636 ; π. τινὰ πρὸς ἔς χατον πλόον bring him to the end of his voyage, Pi. P. 10.28 ; π. δίκας τινί Id. I. 8(7).25; without δίκην, finish the business, D. 38.24 ; π. τὰ δέοντα X. Cyr. 4.5.38 ; τὸ προσταχθέν ib.5.3.50 ; ἐπέραινεν ἐφ’ οἷς ἐμισθώθη D. 18.149 ; π. ὁδόν Ar. Ra. 403 ; πολλήν (sc. θάλασσαν) Arat. 289:—Pass., to be brought to an end, finished, πάντα πεπείρανται Od. 12.37, cf. S. Tr. 581 ; περαίνεται δὴ τοὔργον A. Pr. 57, etc.; to be fulfilled, accomplished, χρησμός, τὰ λόγια περαίνεται, E. Ph. 1703, Ar. V. 799; ἡ συμμαχία ἐπεραίνετο X. HG 7.4.3 ; ἔργῳ π. Id. An. 3.2.32.

2. limit, Iamb. Comm.Math. 3 :— elsewh. Pass., to be limited or finite, τὸ ὅλον πεπεράνθαι Arist. Ph. 207a16 ; πεπέρανται [ὁ οὐρανός] Id. Cael. 273a4; esp. in part. πεπερασμένος, opp. ἄπειρος, π. μέγεθος, χρόνος, Id. Ph. 266b22, Cael. 272a15.

3. in speaking, π. μῦθον, λόγον, proceed with a discourse, A. Th. 1056, E. Med. 701 ; εἰπὲ καὶ π. πάντα A. Pers. 699 ; π. ὅ τι λέγεις Ar. Pl. 648 : abs., περὶ σωφροσύνης ἤδη . . περανῶ ib.563, cf. Ra. 1283 ; πέραιν’ ὥσπερ ἤρξω Pl. Prt. 353b ; πέραινε· σωθείης δὲ . . Men. 65.5.

4. recite from beginning to end, ἰαμβεῖον Ar. Ra. 1170, cf. D. 19.245 ; τραγῳδίαν Antiph. 1.6, cf. 85.4; νόμον Pl. Ti. 29d ; recount, relate, E. Ion 362, IT 781.

5. abs., effect one's purpose, esp. with a neg., οὐδὲν π. come to no issue, make no progress, περαίνει δ’ οὐδὲν ἡ προθυμία Id. Ph. 589, cf. Th. 6.86, Lys. 8.8 ; ἰατρευόμενοι . . οὐδὲν περαίνουσι Pl. R. 426a ; ἵνα τι περαίνωμεν ib.346a ; περαίνειν ἤδη ὥρα X. An. 3.2.32.

6. draw a conclusion, infer, διὰ τοῦ ἀδυνάτου π. by a reductio ad impossibile, Arist. APr. 41a23 ; ὁ περαίνων [λόγος], a kind of syllogism, D.L. 7.44 ; περὶ τῶν π. λ., title of work by Chrysippus:—freq. in Pass., τὸ ἐν πλείοσι σχήμασι . . περαινόμενον the conclusion which is drawn, Arist. APr. 42b30, etc.; περαίνεται c. acc. et inf., it is inferred that . . , Muson. Fr. 1p.2H., cf. Phld. Rh. 1.137 S.

II. sens. obsc., Artem. 1.80, D.L. 2.127:—Pass., Com.Adesp. 14, AP 11.339, D.L.l.c.

III. intr., reach, penetrate, δῑ ὤτων A. Ch. 57(lyr.); εἰς τὸν ἐγκέφαλον Arist. HA 492a21 ; πρὸς [τὴν καρδίαν] Id. PA 666a13 ; εἰς τὸ ἔξω Id. GA 716b28 : abs., penetrate, Id. HA 497a10.

2. come to an end, τὸ πεπερασμένον ἀεὶ πρός τι περαίνει the finite always comes to some limit, Id. Ph. 203b21, cf. Xen. 977b6 ; end in . . , εἴς τι E. Fr. 340, cf. Pl. Men. 76a, Plu. Arat. 52, etc.; ἡ ὁδὸς π. ἐπὶ τὸ στρατόπεδον Id. Cat.Ma. 13.

IV. pierce, h.Merc. 48.