πεπληρωμένως

Adv.

πληρόω

A. gloss on νουβυστικῶς, Sch.Ar. V. 1285 ; = Lat. plene, Dosith.p.409K., Gloss.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πεπλημένος Dictionary πεπλίς →
An open-access project