πεπληθυσμένως

Adv.

πληθύω

A. by way of multiplication, as a plurality, Porph. Sent. 33.2, Procl. in Cra. p.51 P.; opp. διῃρημένως, Id. in Alc. p.52 C.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πέπληγον Dictionary πεπλημένος →
An open-access project