πεπαντικός

ή, όν
A. able to ripen or soften, c. gen., πτυάλου Hp. Acut. 66 ; π. δύναμις Dsc. 5.125 ; π. μέλος (of music) soothing strain, prob. cj. in Iamb. VP 25.113.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πέπανσις Dictionary πεπαρεῖν →
An open-access project