πεντηκοντούτης

ες
A. = πεντηκονταέτης), fifty years old, Pl. R. 540a, Lg. 670b.
II. of or lasting fifty years, σπονδαί Foed. ap. Th. 5.27.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πεντηκοντόστολον Dictionary πεντηκοντοφύλαξ →
An open-access project