πεντασπίθαμος

ον
A. five spans long, broad, or high, X. Cyn. 2.4,7, Str. 15.1.57 ; ἀνδριαντίδιον BCH 54.97 (Delos, ii B.C.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πεντάσκαλμος Dictionary πεντασταδιαῖος →
An open-access project