πενταπήχης

ες, υ, εος
A. five cubits long or broad, Hdt. 9.83, Thphr. HP 9.4.2, PPetr. 3p.113 (iii B. C., gen. ‐ους), LXX 1 Ch. 11.23, OGI 332.7 (Elaea, ii B.C.) ; cf. πεντέπηχυς.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πενταπέτηλον Dictionary πενταπλασιάζομαι →
An open-access project