πενθικός
ή, όν, Adv.
A.
of or for mourning, mournful, ὀδυρμοί Plu. 2.102b ; θέα Porph. Abst. 2.50 ; ἐσθής Chor.p.6B.; ἐν πενθικοῖς (sc. ἐσθήμασι) LXX Ex. 33.4. Adv. ‐κῶς, ἔχειν τινός to be in mourning for a person, X. Cyr. 5.2.7 ; πάνυ π. ἐσκευασμένη Luc. Cal. 5, cf. Plu. 2.1 13d (v.l. ‐ητικῶς).