πενθαλέος

α, ον
A. sad, mourning, ἐστόρεσαν παλάμαις π. AP 7.604 (Paul. Sil.) ; π. τοκῆας Supp.Epigr. 6.140.6 (Cotiaeum); μορφᾶς εἰκὼν π. IG 3.1416.
2. mourned, θάνατος Supp.Epigr. 6.140.22 (Cotiaeum).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πενητυλίδας Dictionary πενθάς →
An open-access project