πεῖσα

ης, ἡ

πείθω

A. obedience, τῷ δὲ μάλ’ ἐν πείσῃ κραδίη μένε, i.e. it remained calm, Od. 20.23, cf. Plu. 2.453d, Hdn.Gr. 1.266.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πείρω Dictionary πείσει →
An open-access project