πεινητικός

ή, όν
A. suffering from hunger, Arist. EE 1222a36, Plu. 2.635e (Comp.):— later πειν‐ατικός, ib.204d.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πείνη Dictionary πεινώδης →
An open-access project