πεινάω

A. πεινῇς, ‐ῇ Ar. Eq. 1270 ; inf. πεινῆν Id. Nu. 441, Pl. 595, Pl. Grg. 496c ; Ep. πεινήμεναι Od. 20.137 (only here in Od.) : impf. ἐπείνων X. HG 6.2.15 : fut. πεινήσω Hdt. 2.13, Ar. Pl. 539, X. Mem. 2.1.17 ; later πεινάσω [α] LXX Si. 24.21, al., Apoc. 7.16: aor. ἐπείνησα X. Cyr. 8.3.39, ἐπείνασα LXX Ge. 41.55, Luc. Epigr. 50, Aesop. 62, Ps.-Callisth. 3.6 : pf. πεπείνηκα Pl. R. 606a : later we find the contr. of αε into α , ἐπείνας, πεινᾷ, ‐ᾶν, LXX De. 25.18, Ep.Rom. 12.20, etc. : (πεῖνἀ):—to be hungry, πεινάων, of a lion, Il. 3.25 ; λέοντε . . ἄμφω πεινάοντε 16.758 ; λέοντα . . μέγα πεινάοντα 18.162 ; κακῶς π. to be starved, Hdt. 2.13,14 ; π. βάδην Ar. Ach. 535 ; thrice in Trag., πεινῶσα S. Fr. 199; πεινῶντι E. Fr. 895, Achae. 25 ; πεινᾶντι δὲ μηδὲ ποτένθῃς Theoc. 15.148 : metaph., πεινῆν φασι τὴν γῆν Thphr. HP 8.6.2.

II. c. gen., hunger after, σίτου δ’ οὐκέτ’ ἔφη πεινήμεναι Od. 20.137.

2. metaph., hunger, crave after, χρημάτων X. Cyr. 8.3.39, etc. ; ἐπαίνου Id. Oec. 13.9 ; simply, to be in want of, lack, πεινῶντες ἀγαθῶν Pl. R. 521a ; μάλα π. συμμάχων X. Cyr. 7.5.50, etc. : later c. acc., οἱ π. καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην Ev.Matt. 5.6. [α in uncontr. forms in Hom. With this the Dor. contractions δια‐πεινᾶμες (v. διαπεινάω) and πεινᾶντι Theoc. l. c., and the Att. contractions (-η- from -ηε-) agree ; but πεινῶντι Dor. 3 pl. pres. ind. in X. HG 1.1.23 codd. points to -αοντι.]