Πειθώ

A. Persuasionas a goddess, Hes. Op. 73, Th. 349, Sapph. 135, Ibyc. 5, Pi. P. 9.39, Fr. 123.10, A. Supp. 1040 (lyr.), Men. Epit. 338, Hermesian. 11, Paus. 1.22.3, 2.7.7 ; Πειθὼ καὶ Ἀναγκαίη Hdt. 8.111 ; Π. καὶ Βία Plu. Them. 21.

II. as Appellat., persuasiveness, πειθοῦς ἐπαοιδαῖσιν A. Pr. 173 (anap.), etc. ; π. τις ἐπεκάθιζεν ἐπὶ τοῖς χείλεσιν, of Pericles, Eup. 94.5 ; ἀργύριον παρά του πειθοῖ λαβών X. Mem. 1.7.5 ; πειθοῦς δημιουργός ἐστιν ἡ ῥητορική Pl. Grg. 453a ; δύο εἴδη πειθοῦς, τὸ μὲν πίστιν παρεχόμενον ἄνευ τοῦ εἰδέναι, τὸ δ’ ἐπιστήμην ib.454e ; πειθοῖ καὶ βίᾳ by persuasion or compulsion, Id. Lg. 722b ; μετὰ πειθοῦς ib.720d.

2. persuasion in the mind, A. Ag. 385 (lyr.).

3. means of persuasion, inducement, E. IA 104 ; πειθώ τινα ζητεῖν Ar. Nu. 1398 ; κοίην οὐ προσήγαγον πειθοῦν αὐτῷ; Herod. 6.75.

4. obedience, X. Cyr. 2.3.19, 3.3.8, Hierocl. in CA 5p.427M. ; τῶν παρηγγελμένων POxy. 474.37 (ii A.D.).