πειθαρχικός

ή, όν
A. obeying readily, Arist. EN 1102b31 ; τοῖς νόμοις Id. Metaph. 1061a25.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← πειθαρχία Dictionary πείθαρχος →
An open-access project