πειθαρχέω

τινος
A. obey one in authority, abs., πειθαρχεῖ . . , ἄπληκτος ὥσπερ ἵππος Eup. 232, cf.Arist. Pol. 1262b3 : mostly c. dat., π. πατρί S. Tr. 1178 ; τοῖς νόμοισι Ar. Ec. 762 ; τοῖς ἐφεστῶσι X. Mem. 3.5.19, cf. Pl. R. 538d; ὡς ἂν . . τοῖς πηδαλίοις ἡ ναῦς π. Cratin. 139 ; τοῖς προσταχθεῖσιν Isoc. 3.13 ; τῷ λόγῳ Arist. Pol. 1295b6 : c. gen. (cf. πείθω B. 1.3), ἐπιταγμάτων Epist. Darei in SIG 22.7 (v B. C.) ; στρατηγοῦ OGI 12.11 (Priene, iii B. C.), cf. 244.38 (Syria, ii B. C.) ; τινος PGiss. 2.16 (ii B. C.) :—Med., ἔθνος . . πειθαρχέεσθαι ἑτοῖμον Hdt. 5.91.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project