πεδιεινός
ή, όν
A.
flat, level, χῶρος Hdt. 7.198 (v.l. πεδινός); πεδιναὶ ὑποχωρήσεις Plb. 1.34.8 ; τὰ πεδινά Arist. Pr. 880b28, Aen.Tact. 1.2, Onos. 18, Plu. Nic. 26 : Comp. πεδιεινότερος Pl. Lg. 704d ; πεδινώτερος X. An. 5.5.2.
II.
of the plain, found on the plain, opp. ὄρειος, λαγώς Id. Cyn. 5.17. (πεδινός, v.l. πεδεινός); [δένδρα] πεδεινά Thphr. HP 1.8.1, cf. 3.11.2 ; πεδινὸν ἄνθος, = ἀργεμώνη, Ps.-Dsc. 2.177. (πεδιεινός may have become πεδινός (written also πεδεινός) about 150 B.C. ; πεδινός is dub., since πεδινώτερος may be f. l. in X. An. l. c.)