παχύστομος

A. thick at the brim, κώθων Henioch. 1 ; with a large mouth, of the oyster, Arist. Fr. 304.

II. metaph., speaking with a broad accent, π. ἢ τραχύστομοι, of the Κᾶρες βαρβαρόφωνοι, Str. 14.2.28 :—hence παχυ‐στομέω, παχυ‐στομία, ibid.