παχύνω

A. πεπάχυσμαι Arist. Mu. 394a28, Philostr. Gym. 52, but πεπάχυμμαι Gal. 6.678, Herm. ap.Stob. 1.49.68 :—fatten, τὰ σώματα Pl. Grg. 518c ; βοῦν Id. R. 343b ; ἴππον X. Oec. 12.20 :—Pass., grow fat, Hp. Aph. 5.44, Ar. Ach. 791 ; δαιτὶ παχυνόμενος AP 7.207 (Mel.) ; παχυνθῇ ἡ ἀκρίς LXX Ec. 12.5.

b. thicken, strengthen, δεσμόν Porph. Abst. 1.38.

2. metaph., cause to wax fat, increase, κότον π. A. Supp. 618 :—Pass., ὄλβος ἄγαν παχυνθείς Id. Th. 771 (lyr.).

b. metaph., make gross or dull, τὰς ψυχὰς ὑπὸ πλης μονῆς π. Plu. 2.995d ; βρώσεις τὸν νοῦν π. Philostr. V A 1.8 :— Pass., LXX Is. 6.10 ; πεπαχυσμένος Philostr. VS 1.21.1 ; to be coarsened, [ψυχὴ] παρὰ τὴν ἰδίαν φύσιν πεπαχυμμένη Herm. l. c. ; περιβλήματα . . παχυνόμενα ὑπὸ τῆς γηίνης φύσεως Procl. in R. 1.119 K.

II. Pass., become thick, π. πρὸς τὸν ἥλιον, of the skull, Hdt. 3.12 ; of humours, Hp. VM 19 ; of excrements, Id. Prog. 11, cf. Arist. GA 735a36, al.; distd. from πήγνυσθαι, Id. Mete. 383a11, b18 ; of fruit juices, become concentrated, Thphr. CP 6.16.2 ; of oil, Philostr. Gym. 52.

2. to be dulled, of the sun's light, D.P. 35.