πατρικός

A. derived from one's fathers, hereditary, νόμοι Cratin. 116 ; ἀρίς Call. Com.16 ; φίλος Ar. Av. 142 ; φίλοι OGI 227.9 (Didyma, iii B. C.) ; βασιλεῖαι Th. 1.13, Arist.<Pol. 1285a19 ; ἁμαρτεῖν τοῦ π. τύπου Democr. 228 ; αἱ π. ἀρεταί Th. 7.69 ; ξένος And. 2.11, Th. 8.6 ; ἐχθρός Lys. 14.40 ; φύσει τῆς πρὸς ὑμᾶς ἔχθρας αὐτοῖς ὑπαρχούσης πατρικῆς D. 21.49 ; εἰς τὸ π., = by right of inheritance, PTeb. 5.12 (ii B.C.).

II. = πάτριος, of or belonging to one's father, γᾶρυς S. Ichn. 65 (lyr.) ; ὁ π. λόγος Pl. Sph. 242a ; ἡ π. πρόσταξις Arist. EN 1180a19 ; οἰκονομία π., opp. δεσποτική and γαμική, Id. Pol. 1253b10 ; ἐνευχόμενός σοι τοὺς π. θεούς the gods of your father(s), PCair.Zen. 421.2 (iii B.C.) ; ἡ πατρική (sc. οὐσία) patrimony, E. Ion 1304 ; π. οἰκία PStrassb. 99.4 (ii B.C.) ; τὰ π. AP 11.75 (Lucill.) ; but τὰ π., also, father's house, LXX Si. 42.10.

2. like a father, paternal, π. γὰρ ἀρχὴ βούλεται ἡ βασιλεία εἶναι Arist. EN 1160b26 ; π. καὶ συγγενικὴ αἵρεσις Plb. 31.25.1 ; παρρησία π. Plu. 2.802f ; π. θεός OGI 418 (Judaea, i A. D.). Adv., τὰς κολάσεις πατρικῶς ποιεῖσθαι Arist. Pol. 1315a21 ; ὁ θεὸς π. κηδόμενος τοῦ ἀνθρωπείου γένους Plu. 2.117d.

3. Gramm., ἡ πατρική, = ἡ γενική, the genitive, Choerob. in Theod. 1.111 H.