πάτος

A. trodden or beaten way, path, κιόντες ἐκ πάτου ἐς σκοπιήν Il. 20.137 ; πάτον ἀνθρώπων ἀλεείνων 6.202 ; οὐ μὲν γὰρ πάτος ἀνθρώπων ἀπερύκει Od. 9.119 ; ὅ τις πάτου ἔκτοθεν ἦεν ἀνθρώπων A.R. 3.1201 : metaph., ἔξω πάτου ὀνόματα out-of-the-way words, Luc. Hist. Conscr. 44.

2. floor, βαλανείου PFlor. 384.27 (pl., V A. D.).

3. treading, prob. cj. in Thphr. HP 6.6.10.

II. dirt, dung, Nic. Al. 535, Th. 933 ; scrapings of oil, etc., Gal. 12.116,283.

III. πύρινος π. prob. wheat-field, PSI 8.883.8 (ii A.D.) : the sense food, Sch.Ar. Pl. 1185, invented to explain ἀπόπατος. (Cf. Skt. pánthās, Slav. pąt[icaron] 'path', Lat. pons 'causeway' ; v. πόντος.)