πατάσσω

A. πάτασσον Il. 7.216 : fut. ‐άξω Ar. Lys. 657, Ra. 646, Arist. Mete. 371b9 : aor. ἐπάταξα Thgn. 1199 :—Pass., aor. ἐπατάχθην Luc. Anach. 3,40, Ach. Tat.7.4 : fut. παταχθήσομαι Luc. Fug. 14 : pf. πεπάταγμαι(ἐκ‐) Od. 18.327 (elsewh. Hom. has only pres. and impf.) : Att. and LXX mostly fut. and aor. Act. (τύπτω and πλήσσω being used in other tenses) :

I. intr. in Hom., beat, knock, θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι πάτασσεν Il. 7.216 ; πάτασσε δὲ θυμὸς ἑκάστου 23.370 ; ἐν δέ τέ οἱ κραδίη στέρνοισι πατάσσει 13.282, cf. Arr. Cyn. 15.

II. with acc. of the thing set in motion, strike, smite, [ξίφος] πάταξον εἰς ἄκρον πόδα S. Ph. 748 ; πρὸς κίονα νῶτον π. E. HF 1007 : c. acc. cogn., π. πληγήν Pl. Grg. 527c, cf. Lg. 879e : abs., or with acc. of person or thing struck, ὁ πατάξας the man who struck the blow, Antipho 4.3.4, Th. 8.92 ; ἐὰν μὲν τὸν ἄρχοντα πατάξῃ τις D. 21.33 ; of a deadly blow, ἐὰν λίθος . . ἢ σίδηρος πατάξῃ Id. 23.76 ; sting, of a bee, Ach. Tat.2.7 ; of lightning, strike, Arist.l.c. ; π. τινὰ δορί E. Ph. 1463 ; πύξ Ar. Ra. 548, cf. Eq. 1130 (lyr.) : freq. in phrase πατάξαι θύραν, v. θύρα :—Pass., ὁ μηρὸς πατασσέσθω Luc. Rh.Pr. 19.

b. smite, slaughter, LXX Jd. 9.43, al. : simply, kill, ib. 1 Ki. 17.9,al.

c. afflict, visit, πατάξαι σε Κύριος παραπληξίᾳ ib.De. 28.28, cf. IG 12(9).1179.23 (Euboea, ii A. D.).

2. metaph., ἄτῃ πατάξαι θυμόν S. Ant. 1097 ; πόθος καρδίαν π. Ar. Ra. 54 (also μοι κραδίην ἐπάταξε ὅττι . . Thgn.l.c.) ; πατάξω . . μεγάλοις ποτηρίοις Timocl. 20 ; cf. παίω 1.6.