παρρησιαστής

οῦ, ὁ
A. outspoken person, Arist. EN 1124b29, Phld. Lib. p.62 O. (pl.), D.S. 14.5, Luc. Deor.Conc. 3.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παρρησιάζομαι Dictionary παρρησιαστικός →
An open-access project