πάροχος

A. one who sits beside another in a chariot, Hsch., Suid.; esp. of the groomsman in wedding ceremonies, hence of Ἔρως, Ζηνὸς π. γάμων τῆς τε . . Ἥρας Ar. Av. 1740 ; π. καὶ νυμφαγωγὸς συμπαρέστη Luc. Herod. 5.