παρόριος

τά

ὅρος

ὅρος

A. v. παρόρειος.
II. (ὅρος) on the border or edge, Plu. 2.366b : c. dat., τῇ Αἰθιοπίᾳ bordering on, OGI 168.57 (Syene, ii B.C.).
III. (ὅρος)παρόρια,τά, boundaries, τῆς πόλεως POxy. 1475.22 (iii A. D.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παρορίνω Dictionary παρορισμός →
An open-access project