παροιστράω

A. = οἰστράω, ὡς δάμαλις παροιστρῶσα παροίστρησεν Ἰσραήλ LXX Ho. 4.16, cf.Ez. 2.6, D.S. 34/5.28a.

II. trans., provoke, incite, μαινάδων ἐπ’ αὐτὸν χοροὺς παρῴστρησεν Pap.in GerckeNorden Einleitung 31(9)p.42, cf. Hsch. :—Pass., ὑπὸ[δαιμόνων]παροιστρούενοι Jul. Ep. 89b.