παρισόω

A. make equal, αἱ συλλαβαὶ αἱ κατὰ τὸ τέλος παρισοῦσαι τὰ κῶλα Hermog. Id. 1.12 : c. acc. et dat., π. τῷ τῆς ἀρχῆς μεγέθει τὸν λόγον Aristid. Or. 26(14).108 ; τὰ στέρνα τῇ κεφαλῇ π. Hld. 10.30 : abs., use the figure παρίσωσις, Hermog.l.c.

II. Pass. (fut. παρισώσομαι Aristid. Or. 26(14).2), make oneself equal to, measure oneself against, τινι Hdt. 4.166, 8.140. ᾱ ; ἐπεί χ’ Ἑλένᾳ παρισωθῇ Theoc. 18.25.

2. to be made equal or like to, ἄνδρα ἀρετῇ παρισωμένον καὶ ὡμοιωμένον Pl. R. 498e ; to be as large as, Paus. 8.25.13 ; to be comparable with, Hermog. Id. 2.10.