παρεπίδημος

ον, Subst.
A. sojourning in a strange place, esp. as Subst., LXX Ge. 23.4, PPetr. 3 P.14 (iii B. C.), Callix. 2, Plb. 32.6.4, etc.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παρεπιδημία Dictionary παρεπίδικος →
An open-access project