παρεκβαίνω

A. step aside from, deviate from, c. gen., δικαίου Hes. Op. 226; τοῦ εὖ Arist. EN 1109b19; τῆς ἀρετῆς Id. Pol. 1325b6 ; π. τῆς ἀριστοκρατίας ἡ τάξις ib.1273a21; τοῦ καθήκοντος Plb. 12.7.1; π. ἐκ τοῦ γένους Arist. GA 767b6; ἐκ τῆς τάξεως Plb. 8.26.8; ἀπὸ τῶν κρειττόνων Procl. Inst. 124.

2. c. acc., overstep, transgress, Διὸς σέβας A. Ch. 645 (lyr.); τὰ πάτρια Arist. Pol. 1310b19 ; ἐπὶ μικρὸν π. τὸ τῆς πολιτείας εἶδος Id. EN 1160b20; τὴν φύσιν Id. GA 771a12; ῥίς ἐστι παρεκβεβηκυῖα τὴν εὐθύτητα Id. Pol. 1309b23; τὸν κοινὸν νοῦν Phld. Po. 5.15 ; ποταμοῦ ‐βάντος τὸ ῥεῖθρον Thphr. HP 3.1.5.

3. abs., deviate, ὁ μικρὸν παρεκβαίνων Arist. EN 1126a35 ; αἱ παρεκβεβηκυῖαι πολιτεῖαι Id. Pol. 1275b1 ; opp. ὀρθαὶ [πολιτεῖαι], ib.1282b13; π. ἐς ἃ μὴ θέμις APl. 4.243 (Antist.); prob.l. in Ph. Bel. 61.49, 62.51.

II. make a digression, ὅθεν παρεξέβημεν Arist. EN 1095b14; περί τινος Id. PA 658b11; ἀπό τινος Plb. 4.9.1, al.; εἰς ταῦτα Id. 6.50.1.