παρδάλειος

A. of or like a pard, π. στέαρ Dsc. 2.76 ; π. φάρμακον, prob. = παρδαλιαγχές, Arist. Mir. 831a5 : metaph., of savage men, παρδάλεοι θῆρες LXX 4 Ma. 9.28.