παραχωρητέον

A. one must give way, ἐν ὁδοῖς π. τινί X. Lac. 9.5.
2. c. gen. et dat., one must give way in a thing to a person, τοῦ ἀκριβοῦς ἄλλοις Str. 4.1.1.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παραχώρησις Dictionary παραχωρητικός →
An open-access project