παράφρων

A. wandering from reason, senseless, μάντις S. El. 473 (lyr.) ; out of one's wits, deranged, Pl. Lg. 649d ; λύσσας πάρφρονος B. 10.103 ; τί τόδ’ αὖ παράφρων ἔρριψας ἔπος; E. Hipp. 232 (anap.) ; π.καὶ παραπλὴξ τὴν διάνοιαν Plu. Pomp. 72. Adv. ‐νως, γελᾶν Zen. 1.43.