παραφρονέω
εως, ἡ
A.
to be beside oneself, deranged, Hdt. 1.109,3.34,35, A. Th. 806, S. Ph. 815, Ar. Nu.S44, Antipho 2.2.9, etc. : poet. παραιφρ‐ Theoc. 25.262 (v.l.).
2.
to be delirious, v.l.in Hp. Prog. 10. ‐ησις,εως, ἡ, = παραφροσύνη, LXX Za. 12.4, Hp. Ep. 18, Herod. Med. in Rh.Mus. 58.70.