παρατροπή

A. turning away, means of averting, θανάτου E. Ion 1230(lyr.) ; τῶν ἀβουλήτων Plu. 2.168e(pl.).

2. slight alteration, τοῦ ὀνόματος ib.376a, cf. Suid. s.v. χρεών; f.l. for παρεκτροπή, A.D. Synt. 167.3; τρόπος ἐστὶ λόγος κατὰ παρατροπὴν τοῦ κυρίου λεγόμενος Trypho Trop.Praef.

3. misleading, τοῦ φρονοῦντος Plu. 2.758e.

II. intr., deviation, τῆς ὁδοῦ ib.1106b ; εἰς τὸ νοσῶδες Apollon. ap. Orib. 7.19.5; εἰς τὸ παρὰ φύσιν Gal. 18(1).181.

2. of the mind, aberration, error, Plu. 2.40b, Iamb. Myst. 3.25(pl.); perver sion, Plu. 2.1104d.

3. metaph., side-stream, Longin. 13.3 (pl.); digression, Plu. 2.855d(pl.), Luc. Dem.Enc. 6.