παρασπονδέω

A. break a compact or treaty, D. 7.36, 18.71, Onos. 37.3 ; εἴς τινα D.H. 2.72.

II. trans.,

1. π. τινάς break faith with them, Plb. 1.7.8, cf. Plu. Sull. 3 ; τοὺς παρεσπονδηκότας τὰς πόλεις IG 22.687.32 :—Pass., suffer by a breach of faith, Plb. 3.15.7, J. BJ 1.19.4 ; ὑπό τινος Id. Vit. 59.

2. π. πίστεις, δεξιάς, violate pledges, etc., D.H. 6.30, 7.46.