παρασκευαστικός

A. skilled in providing, τῶν εἰς τὸν πόλεμον X. Mem. 3.1.6, cf. Arist. VV 1250a3 ; π. ἡδονῆς, λύπης, ἀταραξίας, causing them, Thphr. Char. 5.1, 19.1, Phld. Piet. 65 ; βεβαίου τόπου Epicur. Nat. 11.11 ; νόσου Alcmaeon 4 (v.l.), cf. Porph. Abst. 1.33 ; ὄγκου αἱ φαντασίαι παρασκευαστικώταται Longin. 15.1 ; π. πρός τι Andronic.Rhod.p.574M.

2. abs., preparatory, opp. ἀποθεραπευτικός, Gal. 6.117, cf. Asclep.Bith. ap.Cael.Aur. TP 2.13.

3. ἡ π. βίβλος treatise on preparaions for defence, Aen.Tact. 7.4, al. ; τὸ π. the signal for making ready (to march), D.C. 47.43.