παραπληρωματικός

ή, όν, Adv.
A. expletive, σύνδεσμοι Demetr. Eloc. 55, D.T. 642.27, A.D. Conj. 247.22, al. Adv. ‐κῶς Id. Synt. 307.18 (s.v.l.), Hellad. ap. Phot. Bibl. p.532 B., Eust. 72.32.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παραπλήρωμα Dictionary παραπλήρωσις →
An open-access project