παραπληκτικός

ή, όν, Adv.
A. suffering from hemiplegia, παραπληκτικοὺς ποιέουσι τοὺς ἀνθρώπους Hp. Aër. 3 ; τὰ ‐πληγικά Id. Epid. 1.12 ; π. τρόπον ib.26.ιγ’. Adv. παρα‐κῶς Id. Coac. 60.
2. = sq., Antioch. Astr. in Cat.Cod.Astr. 7.112.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παραπληκτεύομαι Dictionary παράπληκτος →
An open-access project