παραπλάζω

A. cause to wander from the right way, of seamen, drive out of their course, ἀλλά με . . Βορέης παρέπλαγξε Κυθήρων Od. 9.81, cf. 19.187 : metaph., lead astray, perplex, παρέπλαγξεν δὲ νόημα 20.346 ; αἱ φρενῶν ταραχαὶ παρέπλαγξαν καὶ σοφόν Pi. O. 7.31 :—Pass., παρεπλάγχθη δέ οἱ ἄλλῃ ἰὸς χαλκοβαρής the arrow went aside, Il. 15.464 ; ποῖ παρεπλάγχθην γνώμης ἀγαθῆς ; E. Hipp. 240 : abs., err, be wrong, Pi. N. 10.6.

II. Act. intr., go astray, κραδίη παραπλάζουσα μέμηνε Nic. Th. 757.