παραπίπτω

A. fall beside, ἐγγὺς τῶν τειχῶν ‐πεπτωκός Plu. Lys. 29 ; come side to side, Arist. GA 718a1, al.

2. Math., as Pass. of παραβάλλω, to be applied, Archim. Con.Sph. 2.

II. fall in one's way, κατὰ τύχην παραπεσοῦσα νηῦς Hdt. 8.87, cf. Lys. 27.15 ; ἀκοντίσαι ὅπου ἂν παραπίπτῃ [θηρίον] X. Cyr. 1.2.10 ; ἀγοράσαι . . χιτωνάριον, μάλιστα μὲν ἐὰν παραπίπτῃ χειριδωτόν PCair.Zen. 469.5 (iii B. C.) ; π. κατὰ βοήθειαν come in time to aid, Plb. 31.5.2, etc.; ὁπότε καιρὸς παραπέσοι as opportunity offered, X. Eq.Mag. 7.4, cf. Th. 4.23 ; οὐ δεῖ τοιοῦτον παραπεπτωκότα καιρὸν ἀφεῖναι D. 1.8 ; εἴ ποθεν ἄελπτος παραπέσοι σωτηρία E. Or. 1173 ; ὁ ‐πίπτων παρὰ τῶν πολλῶν ἔπαινος Epicur. Sent.Vat. 29 ; ὁ παραπεσών the first that comes, ἡ παραπίπτουσα ἀεὶ [ἡδονή] Pl. R. 561b ; ὁ παραπεπτωκὼς λόγος that happened to arise, Id. Lg. 832b, cf.Phlb. 14c ; πᾶν τὸ παραπῖπτον or παραπεσόν all that befalls, Plb. 3.51.5, 11.4.5 ; κατὰ τὸ ‐πῖπτον incidentally, Phld. Mort. 37.

2. c. dat., befall, θαυμαστὸν κτῆμα παραπεσεῖν τοῖς Ἕλλησι fell to their lot, Pl. Lg. 686d ; π. τῇ πόλει νομοθέτης comes to its aid, ib.709c : in bad sense, ἀσθένειά τινι παραπεπτωκυῖα Phld. Lib. p.49O.; παραπέπτωκε τῇ πόλει ὥστε ἀνακτᾶσθαι X. Vect. 5.8.

III. fall, rush in, εἰς τὸ Σαμικόν Plb. 4.80.9, etc.

IV. go astray, err, X. HG 1.6.4 ; τοῖς ὅλοις πράγμασιν ἀγνοεῖν καὶ π. Plb. 18.36.6 ; π. τῇ διανοίᾳ Vett. Val.73.25.

b. to be mislaid or lost, of a document, Ostr.Bodl. i62 (ii B.C.), POxy. 95.34 (ii A.D.), etc. ; σανδάλιον παραπεσόν Luc. Philops. 27.

2. fall aside or away from, c. gen., τῆς ὁδοῦ Plb. 3.54.5 ; τῆς ἀληθείας Id. 12.12.2 ; τοῦ καθήκοντος Id. 8.11.8 ; τῆς ἱστορίας Str. 1.1.7 : abs., fall away, Ep.Hebr. 6.6.

V. fall down before, cringe, flatter, παραπεπτωκώς D. 45.84.

VI. Astrol., to be unfavourably situated, Vett.Val. 5.5, 27.18.