παρανομία

A. transgression of law, decency, or order, Antipho 5.12, Th. 4.98, Pl. R. 537e, etc. ; ἡ κατὰ τὸ σῶμα π. ἐς τὴν δίαιταν loose and disorderly habits of life, Th. 6.15, cf. 28 ; π. εἴς τινας Plb. 3.6.13 ; περὶ τὰς σπονδάς D.H. 8.4 ; illegality, personified, Plb. 18.54.10.