πάρμονος

ον
A. πένθος Plu. 2.114f ; εὐτυχία Cat.Cod.Astr. 8(4).207, cf. Vett.Val. 292.30 ; οἶνος Gp. 1.12.32 ; ὄλβος παρμονώτερος Pi. N. 8.17.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← παρμόνιμος Dictionary Παρνασός →
An open-access project